تاریخچه ساز

فرم درام ها و یا به اصطلاح کوبه ای های قابی شکل دسته ای از خانواده ی پوست صدا ها می باشند که اقلب ظاهر ساده ای دارند و از جمله ی ساز های باستانی هستند. از این دسته می توان به ساز های ریک مربوط به کشور های عربی و ترکیه ، کانجیرا مربوط به هندوستان ، تامبورلا مربوط به کشور ایتالیا و پاندیرو سازی برزیلی اشاره کرد.

شیوه تدریس

در این دوره ی آموزشی چهار فرم درام اصلی که در نوازندگی امروز کاربری بیشتری دارند ، مورد تعلیم قرار میگیرند که شامل سازهای کانجیرا، تامبورلا و ریک و پاندیرو می باشد.این خانواده از سازهای کوبه ای در سه حالت نیز نواخته می شوند که به ترتیب آموزش داده می شوند. حالت اول شیوه ی نوازندگی top style می باشد که نوازنده ساز را مانند دایره و دف با دو دست روی هوا نگه میدارد که ریتم ها و تکنیک های مخصوص این حالت آموزش داده می شود. حالت دوم نوازندگی در شیوه ی lap style می باشد که نوازنده ساز را مانند تنبک و داربوکا روی پا قرار می دهد . که طیف گسترده ای از تکنیک ها را شامل می شود. حالت سوم نوازندگی در شیوه ی دست آزاد free hand نام دارد که هر دو دست نوازنده آزاد است و ساز یا بر روی پایه و یا در بین پا قرار داده می شود. به طور کلی نوازندگی فرم درام ها فارغ از تنوع در ظاهر دارای گستره ی ریتمیک بالا می باشد که کلیه مباحث ترکیبی از فرهنگ های ریتمیک مناطقی همچون غرب ایران ، کشورهای عربی ، ترکیه ، هند ، جنوب ایتالیا ، امریکای لاتین و…می باشد.به خاطر چند ملیتی بودن این ساز ها قابلیت نوازندگی در اکثر سبک های موسیقی از قبیل مقامی ، سنتی ، تلفیقی ،پاپ ، جز و … را دارا هستند.برای محتوای آموزشی از شیوه ی اندره پیچونی برای تامبورلا و متد استاد حکیم لودین برا ی کانجیرا پاندیرو و همچنین متد محمت اکاتای برای ریک و به علاوه جزوه ی تالیفی روزبه زرعی استفاده می شود.