تاریخچه ساز

کنگا ساز ی کوبه ای از سری ممبرونوفون های یک طرفه خمره ای شکل می باشد که به صورت دو یا چند طبل چوبی در کنار یکدیگر است و عموما با دست نواخته می شود. این ساز که در ایران بیشتر با نام تومبا شناخته میشود، از تبار افریقا است و ریشه ی این خانواده از سازها مربوط میشود به ساز های ساده تر و بدوی تر ی مانند آشوکو در افریقا. دلیل نام کنگا از کشور کنگو گرفته شده است. و بعد ها این ساز توسط غلامان سیاه پوست به آمریکای جنوبی انتقال پیدا کرد و تکامل یافت . در مجموع امروزه کنگا یکی ازاصلی ترین ارکان موسیقی لاتین می باشد که در کنار ساز هایی همچون بانگو وتیمبالس نواخته می شود و از بزرگان این ساز می توان به جیوانی هیدالکو و پانچو سانچز اشاره کرد. این ساز در موسیقی پاپ بسیار مهم گشته و استفاده از آن در تمام دنیا رایج است.

شیوه تدریس

به طور کلی دوره ی آموزش ساز کونگا که در ایران بیشتر با نام تومبا شناخته می شود ، دارای سلسسله مراتبی می باشد که باید در ابتدا پس از یادگیری حرکات پایه ای و شناخت اندام های ساز ، تمرینات از یک دهانه طبل شروع شود و پس از تسلط بر تکنیک های طبل اول ، دوره ی آموزشی با دو طبل ادامه می یابد و همینطور به سه طبل و چهار طبل  میرسد و نهایتا در نوازندگی با پنج طبل خاتمه می یابد.در ارتباط با محتوای آموزشی از کتاب های (congas rhythms by Bob evans) و(all about congas by Kalani) و (congas and bongos by Hakim ludin)    و همچنین جزوه ی تالیفی روزبه زرعی استفاده می شود که مباحث و سرفصل ها از قرار زیر می باشد:

دروس تئوری موسیقی، دشیفر، تمرینات وارم آپ ، اکسنت نوازی ، تمرینات پارادیدل و رادومنت ، انواع رول های سینگل و دبل و درگ و فلم ( نت های زینتی) ، آشنایی با ریتم های  :    African ,afro-Cuban ,afro-Brazilian ونوازندگی در سبک های pop ,modern, Latin. Latin-jazz, hip-hop , fusionو…آموزش چیدمان وsetup  ساز به همراه کوک صحیح  ، درک مفهوم کلاو های لاتین و استفاده از ادوات و small percussions  مربوط به هر سبک.